Suriye topraklarında bugünlerde atılan her adımda, bakışlarınızın o üç kırmızı yıldızlı bağımsızlık bayrağına çarpmaması neredeyse imkansız. Şehirlerarası yollarda ilerlerken, on dakikadan fazla bir süreyi bu bayrağı görmeden geçirmeniz artık mümkün değil; çünkü bu bayrak, sadece bir devlet sembolü olmaktan çıkıp yeni dönemin en temel “varoluş” kanıtına dönüştü.
Arabaların dikiz aynalarından dükkanların vitrinlerine, evlerin balkonlarından en ücra köy yollarındaki elektrik direklerine kadar her yer, yeşil-beyaz-siyah şeritlerin hakimiyeti altında. Bu kitlesel yayılım, aslında Suriye’nin içinden geçtiği o devasa dönüşümün en somut dışavurumu. Halk, yeni hükümeti ve yükselen değerleri desteklediğini göstermenin en kestirme ve en gürültüsüz yolunu bu bayrağı asmakta buluyor. Ancak bu görsel taarruzun arkasında, göründüğünden çok daha karmaşık ve stratejik bir toplumsal refleks yatıyor.
Bu üç yıldızlı yeni bayrak, bugün Suriye’de hem samimi bir devrimci coşkunun simgesi hem de dünün Esad destekçileri için kusursuz bir “kamuflaj” aracı olarak işlev görüyor. Yıllarca iki yıldızlı rejimin gölgesinde saf tutanlar, bugün o eski izleri silip dükkanlarının kepenklerine üç yıldızı çizdikleri anda, bir gecede “yeni tarafa” geçmiş sayılıyorlar. Bu durum, Suriye’de hayatta kalma sanatının en güncel pratiği haline gelmiş durumda; üç yıldızı çekmek, geçmişin günahlarından arınmanın veya en azından o günahları saklamanın en kolay yolu olarak görülüyor.
Dolayısıyla bu bayrak seli, sadece bir ideolojik zaferi değil, aynı zamanda toplumun her kesiminin -gerçekten destekleyenlerin de, sadece yerini korumak isteyenlerin de- aynı çatının altında toplandığı devasa bir sığınak işlevini görüyor.
Görsel hafızanın bu amansız tasfiyesi, sadece bayrak asmakla da sınırlı kalmıyor; rejimin en küçük kalıntılarına bile tahammül edilmeyen fiziksel bir yıkım eşlik ediyor sürece. Şehir dışındaki ıssız yollarda bile, yıllardır iki yıldızlı bayrağın renklerine boyanmış olan kaldırım taşları, barikatlar ve gözlem noktaları ya titizlikle yeni renklerle boyanıyor ya da birer birer kırılıp parçalanıyor. Eskiye dair ne varsa, en küçük bir boya lekesi kalmayana dek kazınıyor. Suriye, kelimenin tam anlamıyla kendi üzerine yapışan eski deriyi söküp atıyor ve bu değişen kabukta herkes, yeni bir kimlik edinme telaşıyla üç yıldızlı sancakların altında saf tutuyor. Bu devasa görsel dönüşüm, Suriye’nin bir daha asla geri dönmeyecek şekilde değiştiğinin ve yeni düzenin her bir kaldırım taşına kadar işlendiğinin en net kanıtı olarak yol boyu bize eşlik ediyor.